این یکی دو روزه، تو ختم سالگرد یکی از اقوام، واعظ مجلس به نکته ای اشاره کرد که ذهنم رو بد جوری به خودش مشغول کرد، طوری که مجبور شدم بیام پای وبلاگ و بحث رو به دنیای مجازی بکشونم تا با کمک شما نتیجه ای بگیرم!...موضوع سر" شآنیت آدما"ست ، البته نه اون شآنیت و کرامت الهی و اخروی، بلکه بحث سر میزان همین شآنیت ظاهری آدماست!؟… راستش بار اول نیست که این جمله رو میشنوم ولی اینکه مدام از زبان اهل منبر و محراب رو اون تآکید میشه، اونم سربسته!! واسم کمی تعجب آوره!؟...چند وقت پیش واسه یه موضوعی خدمت یکی از بزرگان بودم و ایشونم واسه قانع کردن من به همین عبارت "شآنیت" استناد کرد، حتی تو سفر مکه هم باز در پاسخ به یکی از ابهاماتم! این کلمه"شآنیت"بود که از زبان روحانی کاروان خارج شد و من رو وادار به سکوت کرد!؟

در اینکه همه آدما از اعتبار و شآنیتی برخوردارن و تا خطایی از اونا در جهت مخدوش کردن قوانین بشری سر نزنه، کسی حق تعرض به شخصیت اونا رو نداره شکی نیست، اما اینکه میزان شانیت دنیوی آدما رو کی تعیین میکنه واسم روشن نیست!! خب، یه جاهایی قرآن و روایت و حدیث مشخصات واضحی از اهل دین و معرفت و حکمت بیان کردن که آدم تکلیفش روشنه اما تو سایر موارد چی؟…آیا تاکید فقه بر حفظ و حدود شآن انسانها فقط درحوزه مادیات مصداق پیدا میکنه؟؟... اصلآچه مرجعی امروزه شآن آدما رو تعیین میکنه که بشه با تکیه بر اونا حرمت آدما رو در جایگاه واقعیشون حفظ کرد؟!...علم،ثروت،شهرت،خونواده و فامیل،جایگاه اداری، اخلاق، دین و مذهب، فضل پدر!، عقل و اندیشه، سن و سال، خوش رفتاری و خوش کلامی،…کدوم از اینها؟؟… آیا شآن آدما میتونه در سطوح مختلف متغیرباشه؟!... آیا طبقه بندی شآنیت آدما با اصل"برابری" در تناقض نیست؟!...آیا میشه شآنیت رو فقط به یکی دو تا قشر جامعه اختصاص داد و بقیه آدما رو زیر خط شآنیت بدونیم؟؟!...آیا میشه برای شآنیت ظاهری آدما سقفی تعیین کرد؟؟!... اصلآ شآن من و شما کجاست؟؟!!... اگه کسی نتونست به واسطه جبر روزگار، واسه خودش شآنیتی در این دنیا فراهم کنه، حساب بی حرمتی هایی که بهش میشه و اون فقط حسرت میخوره با کیه؟!...پاسخ به این سوالات واسه من یکی که خیلی سخته!!؟